serzeniş

güzelliği herkesçe bilinen ve onanan o güne uyandığın sabah;

şu yoldan şu kadar adım atarak şuralara saparak yürüyeceksin ve sonu çok güzel olacak denmişti değil mi?

sen yolu yürümek istedin belki ama sayılarla oynamak senin işin değildi.

uçmak istedin o an belki de.sonra kaçtın.

yenildin dediler sen oyun oynadığının farkında değildin.herkes hata yapar ama herkes bedel ödemezdi,sen ödedin.

şimdi hatırla.

hiç bir şey göründüğü ve atfedildiği gibi değildir,hatırla.

bir yoldan iki kere geçilmezmiş,her bir cebine birazını sıkıştır bu gerçeğin.

deneyimlediğin şeylerin mutluluğunu nasıl da baltalayacağını,asla tekrar kendin olamayacağın sezişlerini kovaladığın sırada gelen yüz kızarıklığını,iç acısını hiç mi hiç unutma.

her şeyini sıradanlığa kaptırdığın o çarkın dışına çıkmak istediğin tüm demlerini,dişlerini geçirdiğin her şeyi al göğsüne bastır,besle.

büyütebildiğin kadar büyüt ki alışabilme fıtratınla savaşabil.

tüm bunları durup bir kez bile düşünmenin acısını ve huzursuzluğunu keşfettikten sonra,rüyalarla randevu ayarladığın uykularını da anımsa.

oldukça acizane ,bir o kadar masum bu uykuların göz kapaklarına yüklediği ağırlıklarla dünyayı görebildiğini fark ettiğinde çok geç kalmış olduğuna yan.

bir kez daha yan.