su çiçeği olmuştum, vücudumdaki kabarcıklar bir tarafa üzerimde hissettiğim o kırıklığın çocukluk enerjime vurduğu ket dayanılmazdı. şimdi su çiçeğinin izleri vücudumda mevcut, kırıklığım hiç geçmedi sanki. ya da bunları bağdaştırarak çok ileri gidiyor, rekor denemesi falan yapıyorum.
lakin tıpatıp aynı.hatta diyebilirim ki bu kırıklığa neden olan varlıklar şeklen bile değişmedi. her ikisinin de var olma çabası beni yoran neticede.
yerin taa altına girip kocaman boşluklar yaratmışlar. yeni ölüm şekilleri,yeni kurallar filan getiren şu boşluklar ürkmek ve tiksinmek; kimse buna aldırmasa da. biraz daha hızlı olmayı istediklerinden. erken varmak istediklerinden. tüm bu çabalamak ya sabırsızlıklarından ya da aptallıklarından.
hiç bir zaman varamayacaklar halbuki ;ama konu bu değil.
elleri her yere uzanıyor, gözleri her şeyi görüyor artık. ama dokunuşlar sıkıntılı.kendi etraflarında dönüp dururken böyle başka yaşamlara sebep olma isteği beni hayrete düşürüyor.
...
-bizim şirketin arabasını alıp gezmeye gidiyor adam, olur mu böyle? mazotu da babası ödüyor sanki. aslında gps takacaksın arabaya nereye giderse takip edecek adım adım. kameralarla donatacaksın her yeri. ama haberi olmayacak işte izlendiğinden. ani baskınlar falan yapacaksın...
...
bir çift göze takılıyorum. mavi. römorka iple bağlanmış domates çuvalları filan geliyor aklıma.ya da bariyersiz düz,vakur bir yol. beyaz saç, kahverengi güneş lekesi ve kırışıklıkla böylesine bütünleşebilmiş şu şeyi görebilmek için kaç zamandır var oldum gibi hissediyorum, az sonra o da geçiyor.
...
-müdür yardımcıları,müdürler filan da metroya binebiliyor mu anne?
...
defalarca tartıştım tüm bu şeylerle-niye diye sorulmasın-. her seferinde yenik düştüm işte. kendimce cevaplar verdim çünkü dönüp dolaşıp yine. kimse duymadı;kimse görmedi. sırf bu yüzden içimde belli belirsiz bir istek oluştu tüm ikindi vakitleri. lütfen birileri benim gibi hissetmiş olsundu.
bir şarkı çaldı bi yerlerden işte sonra.duydum, mutlu oldum; yaşamda güzel tesadüf çok azdı zira.
...
beni geçirmeye yalnızlığım gelsin
ya dönülür ya dönülmez kimse üzülmesin
gidelim buralardan...
